|
از يك دختربچه بدجوري كتك خوردم !
امروز سر چهار راه كـتـك بـدي از يـك دختـر بچـه ي هفـت سـالـه خـوردم ! اگه دل به درددلم بدين قضيه دستگيرتون ميشه ...
پشت چراغ قرمز تو ماشين داشتم با تلفن حرف ميزدم و براي طرفم شاخ و شونه ميكشيدم كه نابودت ميكنم ! به زمينو زمان ميكوبمت تا بفهمي با كي در افتادي! زور نديدي كه اينجوري پول مردم رو بالا ميكشي و... خلاصه فرياد ميزدم كه ديدم يه دختر بچه يه دسته گل دستش بود و چون قدش به پنجره ي ماشين نمي رسيد هي مي پريد بالا و ميگفت آقا گل ! آقا اين گل رو بگيريد...
منم در كمال قدرت و صلابت و در عين حال عصبانيت داشتم داد ميزدم و هي هيچي نميگفتم به اين بچه ي مزاحم! اما دخترك سمج اينقد بالا پايين پريد كه ديگه كاسه ي صبرم لبريز شد و سرمو آوردم از پنجره بيرون و با فرياد گفتم: بچه برو پي كارت ! من گـــل نميخـــرم ! چرا اينقد پر رويي! شماها كي ميخواين ياد بگيرين مزاحم ديگران نشين و ... دخترك ترسيد و كمي عقب رفت! رنگش پريده بود ! وقتي چشماشو ديدم ناخودآگاه ساكت شدم! نفهميدم چرا يك دفعه زبونم بند اومد! البته جواب اين سوالو چند ثانيه بعد فهميدم!
ساكت كه شدم و دست از قدرت نمايي كه برداشتم، اومد جلو و با ترس گفت: آقا! من گل نميفروشم! آدامس ميفروشم! دوستم كه اونورخيابونه گل ميفروشه! اين گل رو براي شما ازش گرفتم كه اينقد ناراحت نباشين! اگه عصباني بشين قلبتون درد ميگيره و مثل باباي من ميبرنتون بيمارستان، دخترتون گناه داره ...
ديگه نميشنيدم! خدايا! چه كردي با من! اين فرشته ي كوچولو چي ميگه؟!
حالا علت سكوت ناگهانيمو فهميده بودم! كشيده اي كه دخترك با نگاه مهربونش بهم زده بود، توان بيان رو ازم گرفته بود! و حالا با حرفاش داشت خورده هاي غرور بي ارزشمو زير پاهاش له ميكرد!
يه صدايي در درونم ملتمسانه ميگفت: رحم كن كوچولو! آدم از همه ي قدرتش كه براي زدن يك نفر استفاده نميكنه! ... اما دريغ از توان و ناي سخن گفتن!
تا اومدم چيزي بگم، فرشته ي كوچولو، بي ادعا و سبكبال ازم دور شد! اون حتي بهم آدامس هم نفروخت! هنوز رد سيلي پر قدرتي كه بهم زد روي قلبمه! چه قدرتمند بود!
هميشه مواظب باشيد با كي درگير ميشيد! ممكنه خيلي قوي باشه و بد جور كتك بخوريد كه حتي نتونيد ديگه به اين سادگيا روبراه بشين ...
داستاني متفاوت از چوپان دروغگويي ديگر
يكي بود يكي نبود. غير از خدا هيچ كس نبود. چوپاني مهربان بود كه در نزديكي دهي، گوسفندان را به چرا مي برد. مردم ده كه از مهرباني و خوش اخلاقي او خرسند بودند، تصميم گرفتند كه گوسفندانشان را به او بسپارند تا هر روز آنها را به چرا ببرد. او هر روز مشغول مراقبت از گوسفندان بود و مردم نيز از اين كار راضي بودند. براي مدتها اين وضعيت ادامه داشت و كسي شكوه اي نداشت تا اينكه ...
يك روز چوپان شروع كرد به فرياد: آي گرگ آي گرگ. وقتي مردم خود را به چوپان رساندند دريافتند كه گرگي آمده است و يك گوسفند را خورده است.
آنان چوپان را دلداري دادند و گفتند نگران نباشد و خدا را شكر كه بقيه گله سالم است. اما از آن پس، هر چند روز يك بار چوپان فرياد ميزد: "گرگ. گرگ. آي مردم، گرگ". وقتي مردم ده، سرآسيمه خود را به چوپان مي رساندند مي ديدند كمي دير شده و دوباره گرگ، گوسفندي را خورده است. اين وضعيت مدتها ادامه داشت و هميشه مردم دير مي رسيدند و گرگ، گوسفندي را خورده بود!
پس مردم ده تصميم گرفتند پولهاي خود را روي هم بگذارند و چند سگ گله بخرند. از وحشي ترين ها و قوي ترين سگ ها را ...
چوپان نيز به آنها اطمينان داد كه با خريد اين سگها، ديگر هيچگاه، گوسفندي خورده نخواهد شد. اما پس از خريد سگ ها، هنوز مدت زيادي نگذشته بود كه دوباره، صداي فرياد "آي گرگ، آي گرگ" چوپان به گوش رسيد. مردم دويدند و خود را به گله رساندند و ديدند دوباره گوسفندي خورده شده است. ناگهان يكي از مردم، كه از ديگران باهوش تر بود، به بقيه گفت: ببينيد، ببينيد. هنوز اجاق چوپان داغ است و استخوانهاي گوشت سرخ شده و خورده شده گوسفندانمان در اطراف پراكنده است !!!
مردم كه تازه متوجه شده بودند كه در تمام اين مدت، چوپان، دروغ مي گفته است، فرياد برآوردند: آي دزد. آي دزد. چوپان دروغگو را بگيريد تا ادبش كنيم. اما ناگهان چهره مهربان و مظلوم چوپان تغيير كرد. چهره اي خشن به خود گرفت. چماق چوپاني را برداشت و به سمت مردم حمله ور شد. سگها هم كه فقط از دست چوپان غذا خورده بودند و كسي را جز او صاحب خود نمي دانستند او را همراهي كردند.
بسياري از مردم از چماق چوپان و بسياري از آنها از "گاز" سگ ها زخمي شدند. ديگران نيز وقتي اين وضعيت را ديدند، گريختند. در روزهاي بعد كه مردم براي عيادت از زخمي شدگان مي رفتند به يكديگر مي گفتند: "خود كرده را تدبير نيست". يكي از آنها پيشنهاد داد كه از اين پس وقتي داستان "چوپان دروغگو" را براي كودكانمان نقل مي كنيم بايد براي آنها توضيح دهيم كه هر گاه خواستيد گوسفندان، چماق، و سگ هاي خود را به كسي بسپاريد، پيش از هر كاري در مورد درستكاري او بررسي كنيد و مطمئن شويد كه او دروغگو نيست.
اما معلم مدرسه كه آنجا بود و حرفهاي مردم را مي شنيد گفت: دوستان توجه كنيد كه ممكن است كسي نخست ""راستگو"" باشد ولي وقتي گوسفندان، چماق و سگ هاي ما را گرفت وسوسه شود و دروغگو شود. بنابراين بهتر است هيچگاه ""گوسفندان""، ""چماق"" و ""سگ هاي نگهبان"" خود را به يك نفر نسپاريم**.
حكايت چهار دانشجو
چهار دانشجو شب امتحان به جاي درس خواندن به مهموني و خوش گذروني رفته بودند و هيچ آمادگي براي امتحانشون رو نداشتند.
روز امتحان به فكر چاره افتادند و حقه اي سوار كردند به اينصورت كه سر و رو شون رو كثيف كردند و مقداري هم با پاره كردن لباس هاشون در ظاهرشون تغييراتي بوجود آوردند. سپس عزم رفتن به دانشگاه نمودند و يك راست به پيش استاد رفتند.
مسئله رو با استاد اينطور مطرح كردند:
كه ديشب به يك مراسم عروسي خارج از شهر رفته بودند و در راه برگشت از شانس بد يكي از لاستيك هاي ماشين پنچر ميشه و اونا با هزار زحمت و هل دادن ماشين به يه جايي رسوندنش و اين بوده كه به آمادگي لازم براي امتحان نرسيدند كلي از اينها اصرار و از استاد انكار، آخر سر قرار ميشه سه روز ديگه يك امتحان اختصاصي براي اين 4 نفر از طرف استاد برگزار بشه ...
آنها هم بشكن زنان از اين موفقيت بزرگ، سه روز تمام به درس خوندن مشغول ميشن و روز امتحان با اعتماد به نفس بالا به اتاق استاد ميرن تا اعلام آمادگي خودشون رو ابراز كنند.
استاد قبل از امتحان با اونها اين نكته رو عنوان مي كنه كه بدليل خاص بودن و خارج از نوبت بودن اين امتحان بايد هر كدوم از دانشجوها توي يك كلاس جدا بنشينند و امتحان بدن كه آنها هم به خاطر داشتن وقت كافي و آمادگي لازم با كمال ميل قبول مي كنند.
امتحان حاوي دو سوال و بارم بندي از نمره بيست بود:
1. نام و نام خانوادگي؟ 2 نمره
2. كدام لاستيك پنچر شده بود؟ 18 نمره
الف. لاستيك سمت راست جلو
ب. لاستيك سمت چپ جلو
ج. لاستيك سمت راست عقب
د. لاستيك سمت چپ عقب
بنظر شما دوستان، آيا اون 4 دانشجو توانستند به سوالات پاسخ صحيح بدهند ؟!
مورچه و سليمان
روزي حضرت سليمان مورچه اي را در پاي كوهي ديد كه مشغول جابجا كردن خاك هاي پايين كوه بود.
از او پرسيد: چرا اين همه سختي را متحمل مي شوي؟
مورچه گفت: معشوقم به من گفته اگر اين كوه را جابجا كني به وصال من خواهي رسيد و من به عشق وصال او مي خواهم اين كوه را جابجا كنم.
حضرت سليمان فرمود: تو اگر عمر نوح هم داشته باشي نمي تواني اين كار را انجام بدهي.
مورچه گفت: "تمام سعي ام را مي كنم...!"
حضرت سليمان كه بسيار از همت و پشتكار مورچه خوشش آمده بود براي او كوه را جابجا كرد.
مورچه رو به آسمان كرد و گفت: خدايي را شكر مي گويم كه در راه عشق، پيامبري را به خدمت موري در مي آورد ...
چه بهتر كه هرگز نوميدي را در حريم خود راه ندهيم و در هر تلاشي تمام سعي مان را بكنيم، چون پيامبري هميشه در همين نزديكي ست ...
آيينه و شيشه
جوان ثروتمندي نزد عارفي رفت و از او اندرزي براي زندگي نيك خواست ...
عارف او را به كنار پنجره برد و پرسيد: چه مي بيني؟
گفت: آدم هايي كه مي آيند و مي روند و گداي كوري كه در خيابان صدقه مي گيرد.
بعد آينه بزرگي به او نشان داد و باز پرسيد: در آينه نگاه كن و بعد بگو چه مي بيني؟
گفت: خودم را مي بينم !
عارف گفت: ولي ديگر ديگران را نمي بيني !
آينه و پنجره هر دو از يك ماده ي اوليه ساخته شده اند و آن چيزي نيست جز "شيشه"
اما در آينه لايه ي نازكي از نقره در پشت شيشه قرار گرفته و در آن چيزي جز شخص خودت را نمي بيني
اين دو شي شيشه اي را با هم مقايسه كن :
وقتي شيشه فقير باشد، ديگران را مي بيند و به آنها احساس محبت مي كند.
اما وقتي از جيوه (يعني ثروت) پوشيده مي شود، تنها خودش را مي بيند !
تنها وقتي ارزش داري كه شجاع باشي و آن پوشش جيوه اي را از جلو چشم هايت برداري، تا بار ديگر بتواني ديگران را ببيني و دوستشان بداري ...
ميمون ها و كلاه فروش
كلاه فروشي روزي از جنگلي مي گذشت. تصميم گرفت زير درخت مدتي استراحت كند. لذا كلاه ها را كنار گذاشت و خوابيد. وقتي بيدار شد متوجه شد كه كلاه ها نيست!
بالاي سرش را نگاه كرد. تعدادي ميمون را ديد كه كلاه ها را برداشته اند.
فكر كرد كه چگونه كلاه ها را پس بگيرد. در حال فكر كردن سرش را خاراند و ديد كه ميمون ها همين كار را كردند. او كلاه را از سرش برداشت و ديد كه ميمون ها هم از او تقليد كردند.
به فكرش رسيد... كه كلاه خود را روي زمين پرت كند. لذا اين كار را كرد. ميمونها هم كلاهها را بطرف زمين پرت كردند و او همه كلاه ها را جمع كرد و روانه شهر شد.
سالهاي بعد نوه او هم كلاه فروش شد. پدر بزرگ اين داستان را براي نوه اش تعريف كرد و تاكيد كرد كه اگر چنين وضعي برايش پيش آمد چگونه برخورد كند ...
يك روز كه او از همان جنگل گذشت در زير درختي استراحت كرد و همان قضيه برايش اتفاق افتاد.
او شروع به خاراندن سرش كرد. ميمون ها هم همان كار را كردند. او كلاهش را برداشت، ميمون ها هم همان كار را كردند. نهايتا كلاهش را بر روي زمين انداخت. ولي ميمون ها اين كار را نكردند!
يكي از ميمون ها از درخت پايين آمد و كلاه را از روي زمين برداشت و در گوشي محكمي به او زد و گفت : فكر مي كني فقط تو پدر بزرگ داري؟!
نكته : رقابت هيچگاه سكون نمي شناسد
تغيير دنيا
بر سر گور كشيشي در كليساي وست مينستر نوشته شده است: "كودك كه بودم مي خواستم دنيا را تغيير دهم. بزرگتر كه شدم متوجه شدم دنيا خيلي بزرگ است من بايد انگلستان را تغيير دهم. بعدها انگلستان را هم بزرگ ديدم و تصميم گرفتم شهرم را تغيير دهم. در سالخوردگي تصميم گرفتم خانواده ام را متحول كنم. اينك كه در آستانه مرگ هستم مي فهمم كه اگر روز اول خودم را تغيير داده بودم، شايد مي توانستم دنيا را هم تغيير دهم!"
زشت ترين دختر كلاس
دختر دانش آموزي صورتي زشت داشت. دندان هايي نامتناسب با گونه هايش، موهاي كم پشت و رنگ چهره اي تيره. روز اولي كه به مدرسه جديدي آمد، هيچ دختري حاضر نبود كنار او بنشيند! نقطه مقابل او دختر زيباروي و پولداري بود كه مورد توجه همه قرار داشت. او در همان روز اول مقابل تازه وارد ايستاد و از او پرسيد:
ميدوني زشت ترين دختر اين كلاسي ؟
يكدفعه كلاس از خنده تركيد …
بعضي ها هم اغراق آميزتر مي خنديدند. اما تازه وارد با نگاهي مملو از مهرباني و عشق در جوابش جمله اي گفت كه موجب شد در همان روز اول، احترام ويژه اي در ميان همه و از جمله من پيدا كند.
او گفت: اما بر عكس من، تو بسيار زيبا و جذاب هستي.
او با همين يك جمله نشان داد كه قابل اطمينان ترين فردي است كه مي توان به او اعتماد كرد و لذا كار به جايي رسيد كه براي اردوي آخر هفته همه مي خواستند با او هم گروه باشند. او براي هر كسي نام مناسبي انتخاب كرده بود. به يكي مي گفت چشم عسلي و به يكي ابرو كماني و … به يكي از دبيران، لقب خوش اخلاق ترين معلم دنيا و به مستخدم مدرسه هم محبوب ترين ياور دانش آموزان را داده بود. آري ويژگي برجسته او در تعريف و تمجيد هايش از ديگران بود كه واقعاً به حرف هايش ايمان داشت و دقيقاً به جنبه هاي مثبت فرد اشاره مي كرد. مثلاً به من مي گفت بزرگترين نويسنده دنيا و به خواهرم مي گفت بهترين آشپز دنيا!
سالها بعد وقتي او به عنوان شهردار شهر كوچك ما انتخاب شده بود به ديدنش رفتم و بدون توجه به صورت ظاهري اش احساس كردم شديداً به او علاقه مندم. پنج سال پيش وقتي براي خواستگاري اش رفتم، دليل علاقه ام را جذابيت سحر آميزش مي دانستم و او با همان سادگي و وقار هميشگي اش گفت:
براي ديدن جذابيت يك چيز، بايد قبل از آن جذاب بود!
در حال حاضر من از او يك دختر سه ساله دارم. دخترم بسيار زيباست و همه از زيبايي صورتش در حيرتند.
روزي مادرم از همسرم سؤال كرد كه راز زيبايي دخترمان در چيست ؟
و همسرم اينگونه جواب داد:
من زيبايي چهره دخترم را مديون خانواده پدري او هستم ...
شادي را هديه كن حتي به كساني كه آن را از تو گرفتند
عشق بورز به آنهايي كه دلت را شكستند
دعا كن براي آنهايي كه نفرينت كردند
و بخند كه خدا هنوز آن بالا با تـوست
مفهوم خانواده
با مردي كه در حال عبور بود برخورد كردم
اووه ! معذرت ميخوام … من هم معذرت ميخوام.
دقت نكردم … ما خيلي مؤدب بوديم، من و اون غريبه خداحافظي كرديم و به راهمان ادامه داديم؛ اما در خانه با آنهايي كه دوستشان داريم چطور رفتار مي كنيم ؟!
كمي بعد از آنروز، در يك غروب غمگين مشغول پختن شام بودم. دخترم خيلي آرام كنارم ايستاد اما همينكه برگشتم به او خوردم و تقريبا انداختمش ولي بدون كمترين توجهي با اخم به او گفتم: "اه ! ازسرراه برو كنار" قلب كوچكش شكست و رفت ! اصلا نفهميدم كه چقدر تند حرف زدم ...
وقتي توي رختخوابم بيدار بودم صداي آرام خدا در درونم گفت:
وقتي با يك غريبه برخورد ميكني، آداب معمول را رعايت ميكني اما با بچه اي كه دوستش داري بد رفتار ميكني !
برو به كف آشپزخانه نگاه كن. آنجا نزديك در، چند گل پيدا ميكني.
آنها گلهايي هستند كه او برايت آورده بود. خودش آنها را چيده. صورتي و زرد و آبي ...
او تنها به اين خاطر آرام ايستاده بود كه سورپرايزت بكنه
هرگز اشكهايي كه چشمهاي كوچيكشو پر كرده بود نديدي
در اين لحظه بود كه احساس حقارت كردم و بي امان اشكهايم سرازير شدند.
آرام رفتم و كنار تختش زانو زدم ... بيدار شو كوچولو، بيدار شو. اينا رو براي من چيدي؟
گفتم دخترم واقعاً متاسفم از رفتاري كه امروز داشتم. نمي بايست اونجور سرت داد مي كشيدم
دخترم گفت : اشكالي نداره مامان چون من به هر حال دوستت دارم مامان
من هم دوستت دارم دخترم
و گلها رو هم دوست دارم
مخصوصا آبيه رو ...
كوچولوي من ادامه داد : اونا رو كنار درخت پيدا كردم ورشون داشتم چون مثل تو خوشگل هستن. ميدونستم دوستشون داري، مخصوصا آبيه رو ...
آيا ميدانيد كه اگر فردا بميريد شركت يا موسسه اي كه در آن كار ميكنيد به آساني در ظرف يك روز براي شما جانشين جديدي مي آورد؟
اما خانواده اي كه به جا ميگذاريد تا آخر عمر فقدان شما را احساس خواهد كرد؟
و به اين فكر كنيد كه ما خود را عجيب وقف كار ميكنيم و به خانواده مان آنطور كه بايد اهميت نمي دهيم!
چه سرمايه گذاري ناعاقلانه اي !
اينطور فكر نمي كنيد؟!
به راستي كلمه "خانواده" يعني چه ؟!
|
.jpg")
